Πρώτη φορά στον παιδικό σταθμό: Do’s & Don’ts
Το yellowday σου προτείνει

Έφτασε, λοιπόν, αυτή η στιγμή που έτρεμες όλο το καλοκαίρι, η στιγμή που θα αφήσεις το μικρό σου (μα είναι τόσο μικρό ακόμα) στην πόρτα του παιδικού σταθμού και θα φύγεις! Ναι, πρέπει με σταθερά βήματα να το αποχαιρετίσεις και να φύγεις. Αλλά κάθε πράγμα στη σειρά του, όλα θα τα πούμε σε αυτό το blog, ανήσυχε “πρωτάρη” γονέα (πρωτάρη = πας πρώτη φορά το παιδί σου σε παιδικό σταθμό). Πεπειραμένες μαμάδες και μπαμπάδες με 1, 2, 3 ή και παραπάνω παιδιά, που έζησαν την 1η “διαβολοβδομάδα” του παιδικού σταθμού μας μίλησαν και μας είπαν τις δικές τους συμβουλές για μία “αναίμακτη” αρχή στο πρώτο του σχολείο!


Μια βόλτα από το σχολείο δεν βλάπτει!

Η Ελένη, μαμά της 7χρονης σήμερα Κατερίνας μας είπε: «Εμείς, περίπου μία εβδομάδα πριν ξεκινήσει ο βρεφονηπιακός, ξεκινήσαμε να περνάμε μπροστά από το κτίριο και να της το παρουσιάζω. Μετά από λίγες μέρες πετύχαμε ανοιχτό τον βρεφονηπιακό (σκοπίμως βεβαίως) και μπήκαμε μέσα. Είδε τον χώρο, γνώρισε τη δασκάλα και ξετρελάθηκε. Όταν την πήγα τελικά μετά από μερικές μέρες ήταν όλα πολύ πιο εύκολα από όσο νόμιζα! Της φαίνονταν τα πρόσωπα και ο χώρος οικεία και αυτό “μέτρησε” στην προσαρμογή της! Κάν’το να φανεί ως κάτι διασκεδαστικό που θα παίζει και θα περνάει τέλεια.» 


Μίλα του για αυτό!

«Όταν προτίθεσαι να εισάγεις μία ριζική αλλαγή στη ζωή των παιδιών πρέπει πάντα να τα προετοιμάζεις. Δεν είναι έκπληξη! Αλήθεια στο λέω μην το αφήσεις για την τελευταία στιγμή, δεν θα σου βγει σε καλό! Εγώ ξεκίνησα να μιλάω -με συγκρατημένο ενθουσιασμό - στον γιό μου, περίπου 1 με 2 εβδομάδες πριν τον πρωτοπάω στον παιδικό σταθμό και όταν έφτασε η ώρα να πάμε… δεν κρατιόταν!», μας συμβουλεύει ο Νίκος πατέρας του σήμερα 6χρονου Γιώργου και άλλων δύο παιδιών.


Μην το κάνεις τόσο μεγάλο θέμα!

Η Μαρία, μαμά του Ιάσωνα (9 ετών σήμερα) και τριών ακόμα παιδιών, μας ηρέμησε λέγοντας: «Μην ανησυχείς δεν φεύγει για τα ξένα… μέχρι τον παιδικό πάει! Όσο μεγαλύτερο θέμα το κάνεις εσύ, άλλο τόσο θα το κάνει και αυτό (είναι κανόνας αυτό). Πρέπει να το εκλάβει ως μία φυσιολογική προέκταση της καθημερινότητάς του. Αν έχει αδελφάκια – όπως εμένα, ο Ιάσωνας – πες του ότι το ίδιο έκανε και το αδελφάκι του. Αν πάλι δεν έχεις, κάν’ το να φανεί ως κάτι φυσικό που κάνουν όλα τα παιδάκια.» 


Μη γυρίσεις, μη!!!

Ο Δημήτρης, πατέρας των διδύμων Κώστα και Άννας, μας τόνισε: «Από τη στιγμή που θα το χαιρετίσεις και θα του πεις ότι φεύγεις μη γυρίσεις να κοιτάξεις πίσω ακόμα και αν κλαίει, σε φωνάζει ή χτυπιέται! Ξέρω ότι ακούγεται σκληρό (πίστεψέ με I’ve been there) αλλά αν γυρίσεις μία φορά το παιδί θα ξέρει ότι μπορεί να σε φέρει πίσω ή ίσως νομίζει ότι μπορεί να σε έχει μαζί του στον παιδικό. Όσο πιο αποφασισμένος είσαι τόσο πιο γρήγορα θα το πάρει απόφαση και το παιδί. Στην τελική μην ανησυχείς, οι δασκάλες θα αναλάβουν να το ηρεμήσουν και μόλις γνωριστεί με τα άλλα παιδάκια ή βρει παιχνιδάκια θα παίξει και θα ξεχαστεί.»


Δώσε χρόνο!

«Κάθε παιδί χρειάζεται διαφορετικό χρόνο προσαρμογής. Εγώ, θυμάμαι, ότι έβλεπα άλλους γονείς που αφήναν τα παιδάκια τους και φεύγανε αμέσως, με εμάς δε συνέβη ποτέ αυτό» θυμάται η Σοφία, μητέρα του 8 ετών σήμερα γιού της, και συνεχίζει «Είχαμε “όλο το πακέτο” κλάματα, φωνές και- για μία εβδομάδα τουλάχιστον- χρόνο προσαρμογής. Δηλαδή, την πρώτη ημέρα άφησα τον Κωνσταντίνο 1,5 ώρα, την δεύτερη για 2,5 την τρίτη για λίγο παραπάνω μέχρι να προσαρμοστεί τελείως. Αυτό που θέλω να σου πω είναι να μη βιάζεσαι (μην κανονίσεις δουλειές,κλπ), να έχεις υπομονή και να διαθέσεις τον χρόνο που πιθανόν θα χρειαστεί. Το παιδί θα θέλει εσένα να πας να το πάρεις.»


Ένα δάκρυ ΔΕΝ κύλησε

«Ξέρω πόσο σημαντικό είναι για σένα, νοιώθεις πως το μικρούλι σου μεγάλωσε, θα πάει στο πρώτο του σχολείο, θα φύγει από την ασφάλεια του σπιτιού, αλλά πρέπει να πάρεις μία βαθιά ανάσα και να μην κλάψεις (τουλάχιστον να μη σε δει να δακρύζεις). Κάτι τέτοιο θα το μπέρδευε, μην ξεχνάς ότι τα παιδιά έχουν συνδυάσει το κλάμα με δυσάρεστες καταστάσεις. Όσο συγκινητικός και αν είναι ο πρώτος αποχωρισμός κράτα τα συναισθήματά σου για όταν δεν θα βλέπει.» Μας εξομολογείται με ειλικρίνεια η Φωτεινή, μαμά της 10χρονης Κατερίνας και του 8χρονου Γιάννη.


Χαλάρωσε!!!

«Μην αγχώνεσαι…Χαλάρωσε! Σκέψου ότι εσύ -και εκατομμύρια ακόμα γονείς παγκοσμίως - περνούν κάτι αντίστοιχο αυτήν την περίοδο. Ακριβώς το ίδιο άγχος και σκέψεις. Αν δε χαλαρώσεις θα το καταλάβει το παιδί σου (ή μήπως νομίζεις ότι επειδή είναι τριών δεν καταλαβαίνει) και πιθανόν μετά να φοβηθεί την όλη ιδέα πριν καλά καλά διασχίσει την πόρτα του σχολείου. Μην ανησυχείς θα περάσει και αυτό και μετά θα το θυμάσαι και θα λες “έκανα εγώ έτσι;”», μας λέει με σιγουριά η Βίκυ, μητέρα 3 παιδιών.

Top